প্ৰথম খণ্ড
'ক্ৰিং ক্ৰিংকৈ' বাজি উঠা ফোনটো ধৰি লৱণে কাণত লোৱাৰ প্ৰায় তিনি মিনিট মানৰ পাছত ফোনটো থলে আৰু চাৰিশ চল্লিছ ভল্ট কাৰেণ্ট গাত পৰাৰ দৰে থৰ লাগিল ৷ যেন সি আশা নকৰা কথা এটা তাৰ কাণৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গ'ল ৷ সেইকণ সময়ৰ ভিতৰতে সি কেইবাবাৰো চিন্তিত হৈ পৰিল ৷ ফোনটো ৰখাৰ আগমুহূৰ্তলৈ সি কেইবাবাৰো সিপ গিলিলে ৷
- "কি হ'ল" - ফোনটো হাতত লৈ সন্মুলৈ চাই থকা দেখি মুখৰ আগেদি পাৰ হৈ যোৱা মাকে সুধিলে ৷ জাপিবলৈ অনা কাপোৰখিনিৰ পৰা মনটো পুতেকৰ ফালে ঢালি গ'ল ৷ ৰাতিপুৱাই ইমান চিন্তিত দেখি মাকেও এক আচৰিত দৃষ্টিৰে পুতেকলৈ প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে চাই থাকিল ৷
- "আমাৰ অংক চাৰৰ কেইদিনমানৰ পৰা গা বেয়া হৈ আছিল"- কথাষাৰ কৈ সি আৰু চিন্তিত হৈ পৰিল ৷ সি কাষতে থকা চকীখনত বহি দিলে ৷
- "এতিয়া কি হ'ল ? কিবা হ'ল নেকি তেওঁৰ ?" হাতৰ পৰা কাপোৰখিনি মাকৰ অজ্ঞাতে পৰি গ'ল । তেওঁ লৱণৰ ওচৰ চাপি আহিল ৷
- "নহয় অ', এতিয়া অশোকে ফোন কৰি কৈছে তেওঁ হেনো ভাল পাইছে ৷ আজিৰ পৰা বোলে স্কুল আহিব ৷ আহিয়ে বোলে ফৰ্মূলা মুখস্থ ল'ব ৷" -কথাষাৰ কৈ সি তলমূৰ কৰিলে ৷
- "কতা নিধক, মানুহ ভয় খুৱাই মাৰিবি তই ৷ আঁতৰ হ' মোৰ চকুৰ আগৰ পৰা ৷ পঢ়িবটো নোৱাৰই, তাৰোপৰি মোক ভয় খুৱাব আহ ।" - কথাষাৰ কৈয়ে মাকে মাটিত পৰি যোৱা কাপোৰ খিনি হাতত তুলি লৈ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল ৷ মাক ভিতৰলৈ যোৱাৰ উমান পাই সি আকৌ ফোনটো টিপিবলৈ ধৰিলে ৷ ভয় আৰু অধৈৰ্যতাৰ অধীনত সি কিছুমান অলাগতিয়াল নম্বৰ টিপিলে ৷ আকৌ ফোনটো থৈ পুনৰ কাণত ল'লে ৷ একেটি কাৰ্যৰ পুনৰাৱৰ্তনৰ পাছত প্ৰায় তিনি নম্বৰ বাৰত অশোকৰ ঘৰৰ ফোনটো ৰিং কৰা শুনিলে ৷
- "ওঁ ক ।" -ফোনটোৰ ইটো পাৰে থকা অশোকে ক'লে ৷
- "তোক কোনে ক'লে ?"
- "কবিৰহঁতৰ টিউচনত কৈছিল ৷ মোক সি এতিয়া ফোন কৰি ক'লে ।" অশোকে ক'লে ৷ "ছে:, ৰাতিপুৱাই বেয়া খবৰটো পালো । স্কুললৈ যাবলৈ মনেই নোযোৱা হৈ গ'ল ৷"
- "আগতে তই এনে স্কুললৈ যাবলৈ পাগল হৈ আছিলি ৷" অশোকৰ মাতষাৰত থকা ইতিকিঙৰ শৰে লৱণক আঘাত কৰিলে ৷
- "ধেত ফোন ৰাখ ৷" -হাতত থকা ফোনটো থৈ লৱণে টাৱেলখন লৈ বাথৰূমলৈ বুলি সোমাই গ'ল ৷ ইফালে অশোকে নিজৰ পঢ়া টেবুলৰ সন্মুখত থকা সৰস্বতী মাৰ ফটোখনৰ আগত বহি আছে । কাষৰ কোঠালিত মাকো ঝাড়ু দি আছিল ৷ অশোকে নমস্কাৰ কৰিবলৈ লোৱাৰ দৰে হাত দুখন জোৰ কৰি আছিল ৷ মাজে মাজে মুখৰ ভিতৰত গুণগুণ আৰম্ভ কৰি হাত দুখন কপালৰ ওচৰলৈ চপাই নিয়ে ৷
- "মা, আজি মোক বছোৱা ৷"
অশোকৰ মুখত সৰস্বতী মালৈ এক কৰুণ মিনতি ৷ মাকৰ মৰমৰ পুতেকে যেনেকৈ অঠাই সাগৰত পৰি ককবকাই মাকলৈ শেষৰ সময়ত সহায় বিচাৰি শব্দ প্ৰেৰণ কৰে, তেনেকৈয়ে অশোকে সৰস্বতী মাৰ ফটোখনলৈ চাই থাকিল ৷
- "কি হ'লনো তোৰ ?"- মাতষাৰ শুনি তলমূৰ কৰি থকা অশোকে সৰস্বতী মায়ে মতা বুলি ঘপককৈ ফটোখনলৈ থৰ লাগি চালে ৷ পাছ মুহূৰ্ততে সি অনুমান কৰিব পাৰিলে যে সেইটো তাৰ মাকৰ মুখৰ মাত ৷
- তোক কোৱা নাই ৷
- আৰু কোনজনী মাৰক কৈছ ? বাপেৰে বেলেগ কাৰোবাক আনিলে নেকি ?" কাষৰ কোঠালিৰ পৰাই মাকে উচ্চ স্বৰে ক'লে ৷ (আগলৈ)
ঠিকনাঃ কলিয়নী গাওঁ, বালিগাওঁ
জিলাঃ যোৰহাট
দূৰভাষঃ ৭০৩৫৩৩৭৮৩৪
